Κορώνα, μοναξιά και ας κάνουμε το καλύτερο από αυτό

Είναι τα μέσα Μαρτίου και οι πολιτικοί αποφασίζουν να κάνουν σοβαρές περικοπές στη ζωή των Γερμανών πολιτών. Δεν θέλω να υποθέσω ότι κρίνω αν αυτά τα μέτρα Corona ήταν δικαιολογημένα. Οι συνθήκες ήταν έτσι και έπρεπε να δούμε ότι θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε.

Μια μικρή ιστορία για την Κορώνα

Είμαι κάποιος που προσπαθεί να κάνει το καλύτερο από όλες τις πιθανές καταστάσεις. Και λοιπόν, φυσικά, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου σκέφτηκα επίσης τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης αυτών των κανόνων.

Αξιοποιήστε στο έπακρο τους περιορισμούς της Corona
Αξιοποιήστε στο έπακρο τους περιορισμούς της Corona -
© Alliance / Adobe Stock

Έχω τρία παιδιά, όλα αυτά μεγάλωσαν, όλα δεν είναι πλέον στο σπίτι, όλα με τα δύο πόδια στο έδαφος. Είμαστε μια οικογένεια που του αρέσει να βλέπει ο ένας τον άλλον, να κάθεται, να τρώει, να παίζει, ό, τι κάνουν οι μεγάλες οικογένειες.

Ξαφνικά αυτό δεν ήταν πλέον δυνατό. Στην αρχή δεν με ενοχλούσε πάρα πολύ γιατί δεν βλέπαμε ο ένας τον άλλον μία φορά την εβδομάδα, ακόμη και σε «κανονικές» στιγμές.

Και τέλος υπάρχει επίσης το τηλέφωνο και το WhatsApp. Αλλά μετά από τρεις ή τέσσερις εβδομάδες ως μητέρα (κάποτε μητέρα, πάντα μητέρα), σιγά σιγά ξεκουράστηκα και έχασα τα παιδιά μου.

Τι έκανα λοιπόν;

Τακτοποίησα να γνωρίσω τα παιδιά ξεχωριστά. Το Σάββατο, όταν ο καιρός ήταν καλός για να είμαι έξω, ξεκίνησα μια περιοδεία.

Γνώρισα με κάθε παιδί για τρεις ώρες. Πριν από αυτό, θα στεκόμουν στο σπίτι και θα τοποθετούσα σάντουιτς, ψήνω ένα μικρό κέικ και φτιάχνω κεφτεδάκια και σαλάτα πατάτας.

Γνώρισα για πρωινό με το πρώτο παιδί. Καθίσαμε σε μια κουβέρτα στο πάρκο μπροστά από το σπίτι της και φάγαμε τα ψωμάκια. Φυσικά κουβεντιάζαμε και γελάσαμε πολύ.

Μετά πήγα στο δεύτερο παιδί. Υπάρχει μια μικρή περιοχή μπροστά από την πόρτα με σταθερά τραπέζια και καρέκλες. Το παιδί έφτιαξε καφέ και έφερε φλιτζάνια. Στη συνέχεια καθίσαμε εκεί για τρεις ώρες με καφέ και κέικ.

Το απόγευμα οδήγησα πίσω στο σπίτι και συνάντησα το τρίτο παιδί στο γειτονικό χωριό. Φάγαμε τα κεφτεδάκια και την πατατοσαλάτα. Γελάσαμε πολύ και απολαύσαμε το χρόνο.

Γύρισα σπίτι στις 18:00 μ.μ. και ήμουν ικανοποιημένη μαμά γιατί ήξερα ότι όλα τα παιδιά ήταν καλά.

Γιατί το λέω αυτό; Λοιπόν, σίγουρα ζούμε αυτήν τη στιγμή σε μια εποχή που είναι πραγματικά τίποτα εκτός από εύκολη και όμως μπορείτε πάντα να δημιουργήσετε όμορφες στιγμές που μπορείτε να περιμένετε, που σας δίνουν τη δύναμη να συνεχίσετε. Παρά την Κορώνα και μια απαίτηση μάσκας.

Παρεμπιπτόντως, όλα τα παιδιά κάλεσαν το ίδιο βράδυ και τα ευχαρίστησαν πάλι πάρα πολύ για αυτήν την υπέροχη ιδέα.

 

Έχετε ερωτήσεις, προτάσεις ή κριτική; Απλά σχολιάστε ή μιλήστε μας!

Schreibe einen Kommentar

Διεύθυνση e-mail σας δεν θα δημοσιευτεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με * υπογράμμισε.