જાયન્ટ રીંછ ક્લો / હર્ક્યુલસ ઝાડી - ઝેરી છોડ

હર્ક્યુલેસ્ટાઉડને રાઇસેનબેરેનક્લાઉ અથવા બ્રેનક્રૅકલ નામથી પણ ઓળખવામાં આવે છે. જાયન્ટ રીંછ ક્લો એ umbels ના છોડ પરિવારમાંથી આવે છે અને મૂળ રીતે કાકેશસથી આવે છે. યુરોપમાં પ્રથમ વખત, 1985 પ્લાન્ટ દેખાયું.

હર્ક્યુલસ ઝાડવા / જાયન્ટ હૉગવેડ

હર્ક્યુલસ ઝાડવા ત્રણ મીટર સુધીના કદ સુધી પહોંચી શકે છે. હાલની દાંડી ઘેરાયેલી છે અને તેના પર સારા વાળ છે જે સમગ્ર પ્લાન્ટ પર જોવા મળે છે.

જાયન્ટ hogweed
જાયન્ટ રીંછ ક્લો - MabelAmber / Pixabay

છોડના કુલ કદના આધારે, દાંડીનો વ્યાસ બે થી દસ સેન્ટિમીટર છે. વિશાળ હોગવેડની લીલી પાંદડીઓ મૂળરૂપે એક મીટરની લંબાઈ ધરાવે છે. પ્રમાણમાં મોટા ફૂલોમાં સામાન્ય રીતે 30-50 સેન્ટિમીટરનો વ્યાસ હોય છે. એક હર્ક્યુલસ ઝાડવા 80.000 સિંગલ ફૂલો સુધીનો હોઈ શકે છે.

ફૂલોનો સમયગાળો જુનથી જુલાઇના અંત સુધી છે. સફેદ ફૂલોમાં મહત્તમ વ્યાસ 2 સેન્ટિમીટર હોય છે અને ટોચ પર વિશાળ અલગ હોય છે. કેમ કે વાળવાળા સફેદ પાંદડા રીંછના પ્રાણીના પગ જેવા જ દેખાય છે, આ કારણોસર પ્લાન્ટનું નામ બ્રેનક્લાઉ રાખવામાં આવ્યું છે.

ફળના બીજના શેલો બનાવ્યાં પછી, છોડ મરી જાય છે. જો છોડ પકડે નહીં, તો તે સરળતાથી ઘણા વર્ષો સુધી ટકી શકે છે. હર્ક્યુલ્સસ્ટાઉડના બીજ વર્ષોથી અત્યંત જંતુરહિત છે.

હર્ક્યુલસ ઝાડવા એસિડ માટી ઉપર ઉગે છે નહીં. નહિંતર, તે ખૂબ જ નિષ્ઠુર છે અને વર્ષો સુધી ટકી રહેવા માટે માત્ર થોડા સૂર્યની જરૂર છે.

વિશાળ હોગવેડમાં કહેવાતા ફ્યુરોકામરિન હોય છે, જે ચામડીના સંપર્ક પછી ચામડીની પ્રતિક્રિયા આપે છે.

પાંદડા સાથેનો ટૂંકા સંપર્ક પણ ચામડીને મોટાપાયે સાફ કરવા માટે પૂરતો હોઈ શકે છે. ખરાબ કિસ્સાઓમાં, ત્વચા પર ફોલ્લા પણ હોઈ શકે છે. આ ખૂબ જ પીડાદાયક અને સહેલાઇથી સોજા થઈ શકે છે અને તે પહેલા અને બીજા ડિગ્રીને બાળી શકે છે.

ચામડીના બળતરા ઉપરાંત, અને રડતા ફોલ્લાઓ તાવ, રુધિરાભિસરણ સમસ્યાઓ અને પરસેવોના પરિણામે પણ થઈ શકે છે. આ પ્રતિક્રિયાઓ અઠવાડિયા લાગી શકે છે.

જ્યારે તમે પ્લાન્ટ સાથે સંપર્કમાં આવ્યા હોવ, ત્યારે તમારે સંબંધિત ચામડીની સપાટીને પાણી અને સાબુથી સંપૂર્ણપણે ધોવા જોઈએ. જો ચામડીની બળતરા આવી હોય, તો ત્વચારોગ નિષ્ણાતની તરત જ સલાહ લેવી જોઈએ જેથી યોગ્ય સારવારનો ઉપયોગ થઈ શકે.

પોઇન્ટેડ hogweed

જાયન્ટ રીંછ ક્લોની તુલનામાં, મેડો હોગવેડ યુરોપના વતની છે. મુખ્યત્વે બેન્કો અને ડાઈચ પર જાયન્ટ રીંછ ક્લો શોધે છે અને પ્રાધાન્ય ભેજવાળી, ઢીલી જમીન પર ઉગે છે. દૃષ્ટિથી, બંને છોડ ખૂબ સમાન દેખાય છે.

જો છોડ યુવાન હોય, તો તે ઝેરનો ભય નથી. ઘણીવાર પાંદડાઓનો વારંવાર પશુ ફીડ તરીકે ઉપયોગ થાય છે. જો કે, પ્રાણીઓને તેમાંથી વધારે ન મળવું જોઈએ, કારણ કે તે ચામડીમાં બળતરા પેદા કરી શકે છે. યુવાન છોડના કદના આધારે, દાંડી કાચા ખાવામાં આવે છે, અથવા કોમ્પોટ માટે રાંધવામાં આવે છે.